De verloren zoon,
Gebeeldhouwd door Herman Wald (1906-1970),
Geëxecuteerd in 1963,
Gepatineerd brons,
© Herman Wald Kunstenaar

De verloren zoon,
Gebeeldhouwd door Herman Wald (1906-1970),
Geëxecuteerd in 1963,
Gepatineerd brons,
© Herman Wald Kunstenaar

Evangelie van 2 maart 2024

De verloren zoon

Lucas 15:1-3,11-32

De tollenaars en de zondaars zochten allen het gezelschap van Jezus op om te horen wat hij te zeggen had, en de Farizeeën en de schriftgeleerden klaagden. "Deze man", zeiden zij, "ontvangt zondaars en eet met hen. Dus sprak hij deze gelijkenis tot hen:

Een man had twee zonen. De jongste zei tot zijn vader: "Vader, geef mij het deel van de erfenis dat mij zou toekomen." Dus verdeelde de vader het bezit onder hen. Een paar dagen later pakte de jongste zoon alles bij elkaar wat hij had en vertrok naar een ver land, waar hij zijn geld verkwistte aan een losbandig leven.

Toen hij alles had uitgegeven, brak er in dat land een grote hongersnood uit en nu begon hij de buikpijn te voelen, dus verhuurde hij zich aan een van de plaatselijke bewoners, die hem op zijn boerderij zette om de varkens te voeren. En hij zou graag zijn buik gevuld hebben met de schillen die de varkens aten, maar niemand bood hem iets aan. Toen kwam hij tot bezinning en zei: "Hoevelen van mijn vaders betaalde knechten hebben meer voedsel dan zij willen, en hier sterf ik van de honger! Ik zal deze plaats verlaten en naar mijn vader gaan en zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u; ik verdien het niet meer om uw zoon genoemd te worden; behandel mij als een van uw betaalde dienaren." Dus verliet hij de plaats en ging terug naar zijn vader.

Terwijl hij nog ver weg was, zag zijn vader hem en werd met medelijden vervuld. Hij liep naar de jongen toe, sloot hem in zijn armen en kuste hem teder. Toen zei zijn zoon: "Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u. Ik verdien het niet meer om uw zoon genoemd te worden." Maar de vader zei tegen zijn dienaren: "Snel! Breng het beste kleed en doe het hem aan; doe een ring om zijn vinger en sandalen aan zijn voeten. Breng het kalf, dat wij vetgemest hebben, en slacht het; wij gaan een feest houden, een viering, omdat deze zoon van mij dood was en weer tot leven is gekomen; hij was verloren en is gevonden." En zij begonnen feest te vieren.

De oudste zoon nu was op het land en op de terugweg hoorde hij, toen hij het huis naderde, muziek en dansen. Hij riep een van de bedienden en vroeg wat er aan de hand was. "Je broer is gekomen" antwoordde de knecht, "en je vader heeft het kalf gedood dat wij vetgemest hadden, want hij heeft hem veilig en wel teruggekregen." Toen werd hij kwaad en weigerde naar binnen te gaan, en zijn vader kwam naar buiten om hem te smeken, maar hij antwoordde zijn vader: "Kijk, al die jaren heb ik voor u gezwoegd en nooit een keer uw bevelen ongehoorzaam geweest, toch hebt u mij nooit zo veel als een kind aangeboden om met mijn vrienden te vieren. Maar voor deze zoon van u, wanneer hij terugkomt nadat hij uw eigendom heeft opgeslokt - hij en zijn vrouwen - doodt u het kalf dat wij hadden vetgemest."

De vader zei: "Mijn zoon, je bent altijd bij mij en alles wat ik heb is van jou. Maar het was goed dat wij feest vierden en ons verheugden, want je broer hier was dood en is tot leven gekomen; hij was verloren en is gevonden."'

Reflectie op het bronzen beeld

Onze beeldhouwer, Herman Wald, werd op 7 juli 1906 geboren in een Joodse familie in Roemenië. Zoals je misschien hebt gemerkt, staat de verloren zoon uitgestrekt, naakt, kwetsbaar en in een houding van volledige nederigheid voor de staande figuur. De staande figuur zou de vader moeten zijn, maar in ons beeld keert de verloren zoon niet terug naar zijn vader, maar naar zijn moeder. De reden hiervoor is dat de beeldhouwer Roemenië verliet in 1937, toen het land grotendeels anti-Joods werd. Hij liet zijn eigen moeder achter en helaas kwam zij om in de Holocaust in 1942, terwijl Herman een nieuw leven opbouwde in Zuid-Afrika. In 1961 keerde hij terug naar Europa om Auschwitz te bezoeken, waar zijn moeder was gestorven. Dit beeldhouwwerk gaat over Herman Wald die zichzelf portretteert als de verloren zoon die terugkeert naar zijn moeder en zijn overlevingsschuld uitdrukt omdat hij haar heeft achtergelaten.

De verloren zoon, gebogen in een opwaartse boog, laat zien hoe alles uit zijn verleden, via zijn voeten en zijn naakte, verminkte lichaam, allemaal terug leidt naar zijn moeder. Zijn voetzolen zijn naar ons, de kijkers, gekeerd en nodigen ons uit in zijn pijn. De moederfiguur buigt zich over hem heen, met haar armen hulpeloos naast haar zijde. Ze wil hem ondersteunen, maar ze is er niet meer om dat te doen....

Net als de verloren zoon vernederde de kunstenaar zich door dit werk en gaf hij toe dat hij eerder in zijn leven een fout had gemaakt. In de gelijkenis van vandaag keert de zoon terug naar zijn vader met de gedachte dat hij bij zijn vader om vergeving zou moeten smeken en dat hij misschien teruggenomen zou kunnen worden als een van de bedienden. Maar, zo lezen we, zijn vader vergeeft hem niet alleen, maar verwelkomt hem met open armen en viert zijn terugkeer met een feest. De gelijkenis suggereert dat er nooit twijfel bestaat over de liefde van God de Vader. Wat wel twijfelachtig is, is onze openheid om deze liefde, die alle menselijke liefdes overstijgt, te ontvangen.

Deel deze evangelielezing

Vond je deze evangelielezing en kunstoverdenking leuk?

Neem deel aan de discussie over dit kunstwerk & Evangelielezing

Subscribe
Notify of
82 Opmerkingen
Inline Feedbacks
View all comments
Jamie Kardinaal
Lid
Jamie Kardinaal
2 maanden geleden

Dit beeld maakte me van streek.
Deze selectie door het koor van Westminster Cathedral geeft me altijd een goed gevoel.
O Magnum Mysterium:
https://www.youtube.com/watch?v=9y9yM53TowA

Patricia O'Brien
Lid
Patricia O'Brien
2 maanden geleden
Antwoord op  Jamie Kardinaal

Ik vind dat een prachtig stuk.

Jamie Kardinaal
Lid
Jamie Kardinaal
2 maanden geleden

Dit beeld fascineert me! Waar staat het? Zou het graag een keer in het echt willen zien.

Ik dacht dat ik hier terug zou komen om deze sculptuur opnieuw te analyseren of om mijn emoties, enz. over deze kunst opnieuw te analyseren.......
En ik sta perplex.........deze sculptuur geeft me een heel ander gevoel dan Rembrandts schilderij over hetzelfde onderwerp.

Waar is de genade in deze scuplture?
Bij Rembrandt zien we de handen van de Vader die de verwende zoon troost.
Hier is de moeder zogezegd "dood" en haar handen hangen (zoals Fr. Patrick zei) "hulpeloos naast haar zijde. Ze wil hem steunen, maar ze is er niet meer om dat te doen".
Ik zie de pijn en de schuld van de zoon, maar waar is de vergeving en de genade?
Ik vind dit beeld op geen enkele manier verheffend.....dat betekent niet dat ik er niet veel waardering voor heb....Ik vind het geniaal, in wat het laat zien.
Maar ik zie geen vergeving.....de moeder is dood....je kunt geen vergeving krijgen van een dood persoon.
Hoe vergeef je jezelf dan?
Daarom vraag ik.........Waar is God hierin?
Misschien ben ik te naïef of te traag om het te begrijpen ........ maar deze scuplture gaat voor mij over pijn.
Hoe zal de zoon genezen? Wat moet hij doen? Waar gaat hij heen om genade te krijgen?
Het leven is lelijk en oneerlijk en er is geen genade in dit beeld.

Laatst bewerkt 2 maanden geleden door Jamie Cardinal
Jamie Kardinaal
Lid
Jamie Kardinaal
2 maanden geleden
Antwoord op  Jamie Kardinaal

TY Janey....Ik dacht dat ik gek was......maar zoals je zegt......deze kunst is niet gemakkelijk om te bekijken......de wanhoop en hulpeloosheid doen me twijfelen.
Het spijt me, ik vind Rembrandts verloren zoon mooier.

Jamie Kardinaal
Lid
Jamie Kardinaal
2 maanden geleden
Antwoord op  Jamie Kardinaal

Ik begrijp niet goed waar je het over hebt.
Ik vind dit beeld onaangenaam omdat ik denk dat het niet laat zien hoe ik tegen God aankijk.
Dit beeld staat voor mij voor schuld en verlies.........Rembrandts verloren zoon toont barmhartigheid en vergeving.
Ik weet niet wat je bedoelt met: zal ik Gods uitdaging aannemen?
Deze sculptuur gaat niet over God........it is in zekere zin het tegenovergestelde.

Waar is God? Die gedachte is onaangenaam voor mij......en dat is wat ik denk als ik naar deze kunst kijk.
Wat zie je in deze sculptuur?

Jamie Kardinaal
Lid
Jamie Kardinaal
2 maanden geleden
Antwoord op  Jamie Kardinaal

Hallo Janey....Het tijdsverschil kan frustrerend zijn....Ik ben in de Verenigde Staten en ik neem aan dat jij in Engeland bent......maar bedankt voor het beantwoorden van mijn vraag.

De kunstselectie van vader op zaterdag heeft echt indruk op me gemaakt en me aan het denken gezet en bepaalde emoties laten voelen (sommige hele enge emoties)...... Misschien is dat eigenlijk wel het doel van kunst: ons laten denken, voelen en verbeelden.

Ik heb een prachtige film over CS Lewis gezien en er is een scène in de film waarin een van Lewis' leerlingen hem vertelt waarom we willen lezen en de wereld willen bereiken en hij zegt "we lezen om te weten dat we niet alleen zijn".
Het is waar dat we allemaal ons kruis te dragen hebben.....en ik voel me vaak alleen.... zelfs als ik omringd ben door veel mensen, kan ik me soms alleen voelen. Maar uiteindelijk zijn we NIET alleen........Jezus, onze Heer, heeft ons beloofd dat hij ons niet als wezen zou achterlaten......Hun liefde is altijd bij ons en dit geeft ons kracht en veerkracht.

Het is hier vroeg in de ochtend.....een gloednieuwe dag 🙂 .....mijn emoties zijn meer onder controle ......Ik voel me beter en ik ben logischer.
Vandaag is meer geordend........een goede nachtrust kan dat voor mij doen.
Het gevoel van verlies en schuld toen ik gisteren naar het beeld keek, zorgde er bijna voor dat ik .....lets 'drink' wilde zeggen. Maar dat deed ik niet.

1 Johannes 3:20 Als ons hart ons veroordeelt, weten we dat God groter is dan ons hart en dat Hij alles weet.

Goddelijke Barmhartigheid bid voor ons.

Jamie Kardinaal
Lid
Jamie Kardinaal
2 maanden geleden
Antwoord op  Jamie Kardinaal

Oké dan.....Ik begrijp nu wat je bedoelt.
Ik ben het ermee eens dat het leven heel uitdagend is en heel erg een strijd is ...... en ik blijf en zal altijd bij Christus blijven. 🙂
Ik kan dit leven niet doorkomen zonder Christus! Ik weet niet hoe mensen het redden zonder Christus.
Ik denk dat iets in mij Onze Heer en Redder ..... nodig heeft om me kracht en veerkracht te geven.

Jamie Kardinaal
Lid
Jamie Kardinaal
2 maanden geleden
Antwoord op  Jamie Kardinaal

ja...... er is niets mis met een drankje om de scherpe randjes eraf te halen (als je begrijpt wat ik bedoel met dat idioom)..... maar het zijn de tweede en derde LOL enz.

Sinds de pandemie ben ik teruggegaan naar mijn oude gewoontes toen ik jong was ...... maar ik ben me ervan bewust en zit er nu bovenop!

Ciao......hope you have a lovely day......ah to be in England 🙂
Ik ben er al eeuwen niet meer geweest .... maar ik heb er mijn herinneringen aan.

Elvira
Lid
Elvira
2 maanden geleden

In zijn boek Man in Search of Meaning analyseert Victor Frankl, een psychiater die verschillende concentratiekampen van de Nazi's overleefde, het vermogen van de mens om moeilijkheden te overwinnen en altijd de weg van de hoop te vinden. Heb je dit boek gelezen?

Chazbo M
Lid
Chazbo M
2 maanden geleden
Antwoord op  Elvira

Nog niet Elvira.

Jamie Kardinaal
Lid
Jamie Kardinaal
2 maanden geleden
Antwoord op  Elvira

Wat een briljante man was Viktor Frankl...........wanneer mijn emoties uit de hand lopen, denk ik aan wat Frankl gezegd zou hebben:
"Tussen stimulus en respons bevindt zich een ruimte. In die ruimte ligt onze kracht om onze respons te kiezen. In onze respons ligt onze groei en onze vrijheid."
Wat het leven ons ook toewerpt... we hebben de kracht om te kiezen hoe we reageren.
We zijn geen 'robots'...... we kunnen erboven uitstijgen.....en toch.........

Soms denk ik dat het gemakkelijker is om op Christus te vertrouwen ..... Ik bedoel dat het moeilijk is om altijd logisch te zijn......
deze passage helpt soms meer:
"Kom tot mij, allen die vermoeid en belast zijn, en ik zal u rust geven. Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en je zult rust vinden voor je zielen. Want mijn juk is gemakkelijk en mijn last is licht."

JEZUS IS HEER!
Ik weet niet hoe mensen het zelf doen....onderaan de streep: Ik denk dat het logischer is om naar Christus te gaan om gered te worden.

Jamie Kardinaal
Lid
Jamie Kardinaal
2 maanden geleden

nog een opmerking....i begrijp waarom sommige mensen het uitschreeuwen: WAAROM!
waarom is er zoveel kwaad in de wereld!
Waarom kan God onze gebeden niet verhoren!
God vergeef me .... dat ik twijfel...... maar waarom is het leven soms zo lelijk!
Het is niet eerlijk waar sommige mensen mee te maken hebben.
Waar is God?

Elvira
Lid
Elvira
2 maanden geleden
Antwoord op  Jamie Kardinaal

Ik weet zeker dat de Heer je vragen zal beantwoorden, lieve Jamie 🙏🏻

Jamie Kardinaal
Lid
Jamie Kardinaal
2 maanden geleden

Toen ik het evangelie van vandaag las, dacht ik meteen dat Vader Rembrandts "De terugkeer van de verloren zoon" zou hebben gekozen.
En dan krijgen we dit werk van Herman Wald......deze sculptuur van de verloren zoon raakt mijn hart.

Rembrandts werk geeft me een gevoel van verschillende emoties....omdat er meer is dan alleen de ouder-zoon dynamiek.....
Naast de vader en de zoon 'zien' we ook de broer en de anderen. We kunnen ons voorstellen dat we de verloren zoon zijn
en de Vader, maar we kunnen ons ook voorstellen hoe het is om de broer en de anderen te zijn en
we kunnen hun emoties voelen, vooral de woede van de broer..... en emoties van jaloezie en zelfs afgunst.

Van Herman Wald's werk......De overweldigende emotie die ik voel is pijn.....GUILT.
Het lezen van wat Father Patrick schreef over het leven van de artiest brak mijn hart.
Ik kan me de intensiteit van dat soort overlevingsschuldgevoel niet voorstellen.....hun zoon leeft omdat hij naar Zuid-Afrika is gevlucht
en zijn moeder sterft omdat ze werd achtergelaten........hun moeder stierf in Auschwitz!
Ik wil me niet voorstellen hoe dat gevoeld moet hebben..........Ik weet dat hij overleden is, maar mijn hart doet zelfs nu nog pijn voor Herman Wald.

Hoe kon hij ooit weer heel zijn? Hij liet zijn eigen moeder omkomen....het schuldgevoel dat je zou hebben zou ondraaglijk zijn.........maar wat had hij kunnen doen?
Ik kon mijn moeder en familie niet achterlaten..... Kon hij zijn moeder niet naar Zuid-Afrika of Canada brengen?
Ik hoorde dat velen ook naar Australië ontsnapten. En waar waren de andere broers en zussen? Waarom hielpen zij niet?
Als ik hier een paar minuten over pieker, kan ik me alleen maar voorstellen hoe deze lieve kunstenaar zich gevoeld moet hebben tot de dag dat hij stierf.

Oké dan... we moeten onze emoties temmen.
Kunst kan soms overweldigend zijn. Het kan ons emotioneel ........ maken (misschien is kunst te emotioneel voor sommigen van ons als we ons kwetsbaar voelen?)
Het is goed om onze emoties te onderzoeken, enz......hopefully, maar we mogen niet vergeten dat onze emoties getemd en gecontroleerd kunnen worden door logica.
Interessant......Ik weet niet waarom....maar deze kunstselectie kan me bijblijven, bij wijze van spreken.

Carol Heise
Lid
Carol Heise
2 maanden geleden

De verloren zoon heeft de afgelopen vier jaar een persoonlijke betekenis voor mij gekregen. De pijn van de scheiding tussen de vader en zijn zoon voel ik iedere keer weer heel sterk als deze passage wordt genoemd of als ik hem opnieuw lees. Het heeft, gelukkig, een goed einde, wat me wel enige hoop geeft. Dit beeld heeft geen goed einde en dat vervult me met angst en veel verdriet. Ik bid elke dag voor een verzoening tussen mijn zoon en dochter, die ook mij heeft overspoeld, We mogen zijn kinderen niet zien. We hebben geen relatie meer met hem. We hebben vele, vele malen geprobeerd om een beroep op hem te doen. Het was een deel van mijn leven dat voor altijd weg is, denk ik. Maar ook al heb ik het gevoel dat er een soort dood over me heen is gekomen, toch kijk ik naar de kruisjes aan de muur die ik jaren geleden van mijn lieve schoonmoeder heb gekregen en probeer ik de woorden die erop staan ter harte te nemen. "Er is hoop in de liefde" & "Wat een vreugde in het geloof" Ik denk aan die arme vrouw in het vernietigingskamp, dankbaar dat haar zoon daar niet was. Ongetwijfeld is ze bij haar Heer, zoals het hoort. Ik zou ook graag denken dat de vader van de verloren zoon een heel lang en gelukkig leven heeft gehad met zijn beide zonen, die allemaal met elkaar verzoend waren. Voor degenen onder ons die "geannuleerd" zijn is er nu geen antwoord. Het doet me denken aan dat stomme bord voor de bar waarop staat "morgen gratis bier".
Dank je, Mark, voor het plaatsen van de Rembrandt. Ik was er ook verbaasd over. De verloren zoon lijkt erg op mijn zoon. Ik bid heel hard dat hij nooit de schaamte zal voelen van de zoon in het beeld van vandaag.
Het spijt me dat ik zo sentimenteel ben... bedankt dat jullie het allemaal met me uithouden. God zij met ons allen en verlos ons van de pijn van dit leven.

Chazbo M
Lid
Chazbo M
2 maanden geleden
Antwoord op  Carol Heise

Ik heb elk woord van je bericht gelezen Carol. God zij met je. Je pijn is persoonlijk en ik denk dat het vervelend kan zijn als mensen zeggen: ik voel jouw pijn.
Familieruzies zoals jij beschrijft zijn erg pijnlijk. We hebben er nu een met de nalatenschap van mijn schoonvader. Meer zal ik er niet over zeggen.
X

Carol Heise
Lid
Carol Heise
2 maanden geleden
Antwoord op  Carol Heise

Dank je, Janey... ik heb je eerdere bericht gelezen en ik wist het. We zijn met velen. Heel erg bedankt voor je grote vriendelijkheid. We moeten bidden voor elkaar en voor onze kinderen.

spaceforgrace
Lid
spaceforgrace
2 maanden geleden
Antwoord op  Carol Heise

Vooral voor onze kinderen!

spaceforgrace
Lid
spaceforgrace
2 maanden geleden
Antwoord op  Carol Heise

Blijf bidden Carol. Ik ben geweest (misschien in iets andere omstandigheden) waar jij nu bent. Ik weet niet wat de toekomst brengt, maar ik had me vorig jaar rond deze tijd niet kunnen voorstellen wat er nu in mijn leven gebeurt. Gods tijd is niet onze tijd en soms voelen we ons zo gefrustreerd dat dingen zo lang duren. Hoop en bid, elke dag.

Carol Heise
Lid
Carol Heise
2 maanden geleden
Antwoord op  spaceforgrace

Dank je SFG...ik wacht op de Heer. "Vertrouw je wegen toe aan de Heer...heb vertrouwen in Hem en Hij zal handelen". "Heer...help mijn ongeloof".

Mark Crain
Lid
Mark Crain
2 maanden geleden
Antwoord op  Carol Heise

Lieve Carol, ik sluit me aan bij diegenen in de CA-gemeenschap wiens hart geraakt is door jouw woorden. Ik bid dat het enorme hart van Jezus je mag troosten en sterken terwijl je door je pijn heen gaat. Ik voel dat je hier een liefdevolle gemeenschap hebt die verenigd is in onze steun.

Laatst bewerkt 2 maanden geleden door Mark Crain

Lezingen gerelateerd aan Lucas 15:1-3,11-32

24 juni 2022

Lucas 15:3-7

Plechtigheid van het Allerheiligst Hart van Jezus

15 september 2019

Lucas 15: 1-10

De parabel van de verloren munt

7 november 2019

Lucas 15: 1-10

Er is blijdschap onder de engelen van God over...

5 november 2020

Lucas 15:1-10

Het verloren schaap, de verloren munt

Word lid van onze gemeenschap

Naast het ontvangen van onze dagelijkse lezing van het Evangelie en kunst reflectie, kunt u zich aanmelden voor een gratis lidmaatschap: 

De missie van Christian Art is om dagelijks een lezing uit het Evangelie aan te bieden in combinatie met een gerelateerd kunstwerk en een korte reflectie. Ons doel is om mensen te helpen dichter bij God te komen door de prachtige combinatie van kunst en het christelijk geloof.

MET ONS IN CONTACT KOMEN

Sluit je aan bij meer dan 70.000 mensen die dagelijks onze Evangelielezing en Kunstreflectie ontvangen

Ga naar de inhoud